Als ik het gemak zie waarmee de Frans Duitse as dit er doordrukt bij de lapzwansen die de kleine landen vertegenwoordigen is een ding volstrekt helder: Europa wordt koste wat het kost een federale Staat en Nederland een provincie.
En dat allemaal omdat die rare VVD mannetjes denken dat materiele zaken hier voorrang hebben op immateriele zaken.
Gisteren zat de voormalige opperhobbit van de Nederlandse Bank Bilbo Wellink te verkondigen dat uit de euro stappen wel eens tot een reductie van inkomen tot 25 % zou kunnen leiden.
Nou en?
Is dat dan maar meteen een reden om te zeggen: we heffen Nederland op, en gaan goed luisteren naar landen die het slechter doen, terwijl we onze financien samengooien met landen die het helemaal niet doen?
Dat lijkt me niet.
Maar onze premier die in verkiezingstijd nog zo belust was op de ant-europese stem is veranderd in een eurofieltje zoals dat normaal gesproken alleen in het D66 kamp waargenomen kan worden.
Het CDA heeft recentelijk kleur bekend om van haar paar laatste zetels af te komen en is hosanna-voor-Europa-ja.
Na de schrobbering van Verhagen die Wilders cs verweet dat men geen verantwoording nam werd een paar weken geleden al duidelijk dat Wilders de nieuwe bedrijfspoedel is geworden van het kabinet.
Hij tweet nog eens iets zogenaamd lolligs over Leers maar inhoudelijk is er al lange tijd niets meer van hem vernomen, nou ja, dat nieuwe bezuinigingen onbespreekbaar waren en dat het kabinet dat niet zou overleven maar nu dat aan de orde is zal er wel een semantische omleiding worden gevormd.
Of deze: Job Cohen zit tenminste niet in het kabinet; daar worden we ook mee doodgetweet.
De PVV gaat dit kabinet niet ten val brengen, zelfs niet als dat betekent dat Nederland de facto wordt opgeheven.

Het zal het einde van de PVV inluiden.

Het verleden heeft meerdere periodes gekend waarin Europa deels onder een gezag viel.
De Romeinen( laatste degelijke niet-eetbare product uit Italie), het heilige Roomse Rijk, Karolingische Rijk, de Fransen zelfs, de Spanjaarden en natuurlijk de Duitsers die het waarschijnlijk alleen maar deden om u de Godwin te geven.
Nooit gaven bezette volken hun identiteit op.
Nooit ruilden ze de taal van hun moeder in voor die van de bezetter.
Nooit beklijfde de bezetting, ook niet als deze talloze voordelen met zich meebracht, zoals de broer van Napoleon voor Nederland deed.
We kunnen met een gerust hart zeggen dat een federaal Europa niet mogelijk is.
Er staan landen aan de deur te bonzen die we hier goeddeels als de vijand zien en er zitten leden bij die we verachten dan wel te slecht kennen om al te verachten.
Want u mag van mij aannemen dat u met Roemenen of Letten slecht door de deur kunt hoor.
Het verschil in welvaart en de daarmee gepaard gaande verzorgingsstaatsverschillen zal leiden tot vernietiging van die zelfde verzorgingsstaat.
Het is een voorwaarde voor vrij verkeer van personen, al het andere zal leiden tot uitkeringsmigratie en derhalve dus weer van de implosie van de verzorgingsstaat.
Het is de keuze die u nu maakt door niet te zeggen : Stop, tot hier en niet verder.

Uit de EU stappen zal inderdaad leiden tot welvaartsdaling in eerste aanleg maar dat lijkt me binnen tien jaar te herstellen.
Andere, niet bij de EU aangesloten landen doen het tenslotte ook prima.
En mind you, niet uit de EU stappen en voortgaan op de door Marx Rutte ingeslagen weg zal ook zeker leiden tot welvaartsdaling; sterker nog, tot welvaartsdaling op plaatsen waar men niets meer kan doen om de situatie te verbeteren: de gepensioneerden.

Een van de laatste stappen op weg naar een federaal Europa en daarmee dus de burgeroorlog die er weer een eind aan maakt is vandaag, 9 December 2011 gezet.
Wat mij betreft klinkt het eigenlijk best aanlokkelijk, de enige reden dat we hier nog immer overspoeld worden door welvaartsparasieten is de gratis welvaart die we ruimhartig delen, waarom dan toch zo negatief?
Omdat ik het tot het diepst van mijn tenen en gebrekkige rechtvaardigheidsgevoel onacceptabel vind dat andere landen en volken na decennia lang inefficient en onrendabel te zijn geweest, de klappen op mogen vangen met ons bloed, zweet en tranen.
Dat we op gure wijze en bewezen zonder afdoende inzicht in de toekomst de arbeidsmarkt volstrekt uit balans schoppen en omdat de marktwerking volledig gefrustreerd zal geraken.
De vaak genoemde EUSSR is de spijker op de kop wat dat betreft.
Geleide-economisch gepruts van amateurs en socialisten, een vrije open markt met legio beperkingen, beschermde banken, teloor gegane beloftes, onmogelijke eisen en verspilde baten.

Van Rompuy, Baroso, Sarkozy, Merkel?

Ik heb ze niet gekozen.
Ik zou ze ook niet kiezen tenzij het over mijn guillotinelijst gaat.

Zegt u eens eerlijk, hoeveel vertrouwen heeft u in de toekomst met deze figuren?
En met Markje Rutte die er schaapachtig tussen staat om onze belangen te redden?

Hoe dan ook, dit kabinet rolt zo mee en we gaan een Europese deelstaat/provincie/wingewest worden tot we het zat zijn en eindelijk gaan doen waar we nu nog niet klaar voor zijn:het recht in eigen hand nemen en Nederland bevrijden van het juk van de bezetters.

Je weet pas echt iets over een politieke instelling door het soort mensen die het steunen.
Door die instelling alleen al is de fascistische oorsprong van de Europese Unie moeilijk meer te ontkennen.
Ik noem hier de namen van de prominente nazis en fascisten uit de jaren 1930 en 1940 die prominente politieke leiders werden van Europese landen en van de Europese Unie zelf waar ze geholpen hebben om de Europese staat op te richten die ons vandaag de dag de dag regeert.

Walter Hallstein.

Hallstein was staatssecretaris van Buitenlandse Zaken onder Eisenhower.
Hij bracht de Hallstein doctrine die de diplomatieke erkenning weigerde aan staten die Oost-Duitsland erkenden.
Hij was een lid van vele vooraanstaande nazi-organisaties, de belangrijkste daarvan was de nationaal-socialistische universiteit vereniging ..., waar hij gekwalificeerd is als een leidende nazi-officier waarmee hij in staat werd gesteld het leger in te gaan als een officier in 1942; en hij was ook een lid van de Nationaal-Socialistische Liga voor de bescherming van de wet ...
Dergelijke organisaties werden niet gezien als louter een lid zijn van de Nazi partij, zij waren de centrale kaders van de naziheerschappij waaraan alleen de meest betrokkenen werden toegelaten.
De Franse president Generaal De Gaulle vatte Hallstein samen in de volgende woorden: Als Dr Hallstein een overtuigd Europeaan is is dat omdat hij in de eerste plaats een ambitieuse Duitser is.
Zijn ambitie tijdens de nazi-periode was duidelijk vanuit zijn intieme betrokkenheid voor het behoud van de nazidoctrine in de universiteiten en de bevordering van het nazisme in het Duitse recht.
Walter Hallstein werd de eerste president van de [EU] Commissie in 1958. (Adenauer en Hallstein ondertekenden het eerste EU-Verdrag in Rome in 1957)

Paul Henri Spaak.

Spaak was lid van de Belgische nationale overheid als minister van Buitenlandse Zaken in 1936 en met Henri de Man ontwikkelde hij de Belgische Nationale Socialistische Partij.
Een van zijn opmerkelijkste daden was om hulp te weigeren aan de wettelijke Spaanse republikeinse regering die vervolgens in een burgeroorlog terecht kwam met Franco™s fascisten.
In 1938 zei Spaak: Sommige mensen willen ons leiden in een politiek van solidariteit met de democratien tegen de fascistische staten; ik weiger me te houden aan een dergelijk beleid.
Hij concludeerde: Als Groot-Brittannie en Frankrijk Tsjecho-Slowakije willen helpen door een invasie van Duitsland via Belgie zullen zij worden behandeld als invallers.
In feite, net als in de memoires staat geschreven van Sir Alexander Cadogan, de vooroorlogse Britse minister, is dat precies de manier waarop de Britse troepen werden behandeld die naar Belgie kwamen om het te verdedigen tegen de binnenvallende nazi™s.
Paul Henri Spaak werd een van de grondleggers van de EU en secretaris-generaal van de NAVO.

Walter Funk.

Funk was lid van de nazi-partij in 1931 en werd prompt benoemd, niet alleen als de persoonlijke economische adviseur van Hitler, hij was ook perschef van het Reich en minister onder Goebbels van het Ministerie van Propaganda.
En ten slotte, werd hij de Reichsminister van Economische Zaken in 1938.
Hij was de belangrijkste schakel tussen de nazi-partij en de grote industriele groep van wie hij de financiele en politieke steun heeft verkregen ten behoeve van Hitler.
Op 3 december 1938 voerde Funk het beleid uit inzake een economische uitroeiing door de ondertekening van een decreet waarin werd bepaald dat de eigenaren van joodse ondernemingen konden worden gelast om hun ondernemingen te verkopen of te liquideren.
Joden konden worden gelast om die verkopen en werden vervolgens het verwerven van onroerend goed verboden.
Joden waren gedwongen om alle stocks, de mijnbouw aandelen, obligaties en andere effecten te deponeren bij de daartoe aangewezen banken en rekeningen moesten gemarkeerd worden als Joods.
Funk werd veroordeeld in het proces van Neurenberg.
Na zijn vrijlating in 1957 was hij in dienst van de deelstaat Nedersaksen bij het Ministerie van Onderwijs waar hij hielp om de nieuwe Europese economische gemeenschap te propageren bij Duitse scholen en universiteiten.
Hoewel Funk stierf in 1960, zijn blauwdruk voor de Europese economische gemeenschap, opgesteld in Berlijn in 1941, is vrijwel niet te onderscheiden van de structuur van de huidige Europese Unie.

Hans Josef Globke.

Inmiddels heb je al begrepen dat het merendeel van de nazifunctionarissen werkzaam is gebleven in het openbare leven, hetzij als ambtenaar of als politicus.
Dr [Konrad] Adenauer, de Duitse naoorlogse kanselier, stelde een man aan genaamd Globke als zijn staatssecretaris, als de directeur van het bureau van de bondskanselier in Bonn.
Globke was de man die de Neurenberger rassenwetten heeft opgesteld.
Het was op het advies van Globke dat Adenauer zijn leidinggevende afspraken maakte.
Globke heeft geholpen om de noodwetgeving te formuleren die Hitler onbeperkte dictatoriale bevoegdheden gaf in 1933; hij heeft ook een commentaar geschreven op een wet aangaande de nieuwe Burgerschapswet van het Reich, de Neurenberger rassenwetten, die het burgerschap van de Duitse joden introk.
Na de oorlog werd Globke directeur van de Bondskanselarij van West-Duitsland tussen 1953 en 1963 en als zodanig een van de naaste assistenten van de bondskanselier Konrad Adenauer in het plannen voor en de oprichting van de Europese Unie.
Globke had een sleutelpositie als de nationale veiligheid-adviseur van Adenauer en zijn betrokkenheid bij de anti-communistische activiteiten in het naoorlogse West-Duitsland maakte zowel de West-Duitse regering als de CIA-functionarissen op hun hoede van het blootstellen van zijn nazi verleden.
Dit leidde bijvoorbeeld tot het terughouden van Adolf Eichmann zijn alias voor de Israelische regering en de nazi-jagers in de late jaren 1950 en de druk van de CIA in 1960 op Life Magazine om verwijzingen naar Globke te verwijderen uit de onlangs verkregen Eichmann memoires.

Alcide De Gasperi.

De toenmalige journalist De Gasperi behoorde tot de katholieke wereld uit de vroege dagen van het regime van Mussolini in Italie waarmee het Vaticaan samengewerkt heeft en nauw contact onderhouden.
Op de dag dat Mussolini aan de macht kwam paraderen busladingen nonnen door de straten van Rome met het geven van de fascistische groet wat de houding aangeeft van het Vaticaan waar De Gasperi werkte in de jaren 1930.
Hij was bibliothecaris in het Vaticaan die als eerste de staat met het naziregime erkende en hun beruchte 1934 concordaat ondertekenden met Hitler-Duitsland.
Zelfs tijdens de Duitse bezetting was De Gasperi betrokken bij de intriges tegen delen van het Verzet om die linkse en communistische partizanen in het katholicisme weg te vagen.
In 1943 toen de oorlog zich keerde tegen de fascistische krachten probeerde De Gasperi zichzelf opnieuw uit te vinden door de oprichting van de Italiaanse christen-democratische partij.
Nadat hij de Italiaanse president was geworden in december 1945 heeft De Gasperi gepleit voor een einde aan de strafrechtelijke vervolging van fascistische aanhangers van Mussolini.
In 1952 werd hij bekroond met de nazigefundeerde Karel de Grote prijs, de belangrijkste prijs voor de opbouw van de Europese Unie.

Diana Mosley.

Net zoals verschillende adellijke families en zo veel politici van alle partijen tijdens de jaren 1930 was Lady Mosley zeer gecharmeerd door het fascisme.
Net als Lloyd George bewonderde ze Hitler.
Net als de liberale Lothian of de socialistische Arnold Toynbee zou ze zich zeker hebben aangesloten bij een op het nazisme gebaseerde regering van Groot-Brittannie.
Net als Lord Allen van Hurtwood van Labor zou ze hebben gepleit voor wat meer Afrikaanse kolonies van het Duitse Rijk.
En net als de conservatieve Sir Samuel Hoare zou ze hebben geprobeerd om zich te ontdoen van Churchill om de oorlog te voorkomen.
Haar man, Sir Oswald Mosley, stichtte een fascistische krant genaamd The European.
Lady Diana Mosley hoonde in een interview bij de BBC kort voor haar dood de Britse eurosceptici en gaf volledig steun aan de Europese Unie.
Vreemd dat de BBC zo kort geleden een levenslange fascistische dame interviewde; maar misschien ook niet als we bedenken dat de BBC Churchill 28 maanden lang uit de lucht hield, tussen 1937 en 1939.

Alfred Toepfer.

Alfred Toepfer is de oprichter van de Alfred Toepfer Foundation.
Toepfer had zakelijke belangen in de jaren 1940 met het voorzien van ongebluste kalk voor de massagraven in het getto van Lodz en was betrokken bij de industriele exploitatie van bezet Frankrijk.
In de laatste dagen van de oorlog verzamelden Heinrich Himmler en andere vooraanstaande nazis zich bij het landgoed van Toepfer, Kalkhorst, een Nazi school voor Reichs-leiderschap.
Buitenlandse medewerkers van de nazis werden er opgeleid om het gouverneurschap over te nemen voor het Duitse Rijk in de veroverde Europese staten.
De oprichter zelf, Toepfer, gaf lezingen over rassen op Kalkhorst.
Na de oorlog heeft Toepfer financiele steun verleend aan Thies Christopherson, de auteur van het boek De Auschwitz Leugen, die de uitroeiing van de Joden ontkend.
De Toepfer Foundation heeft sedert de oorlog verdere schadevergoeding geeist voor hun verloren nazi-land in het oosten.
De voormalige nazi-bezittingen ter grootte van een paar honderd hectare en onderwerp van bepalingen van de 1945 Potsdam-overeenkomst.
De Toepfer Foundation beweerd nu dat men het Europese Mensenrechtenverdrag heeft beschermd.
De stichting is vandaag de dag een zeer invloedrijke politieke beweging.
De beruchte stichting behoort ook tot een invloedrijke groep van de Duitse etno organisaties en heeft direct contact met de Duitse regering; voormalig minister van Staat in de Duitse kanselarij Christina Weiss, sociaal-democraat, werkte onder auspicien van de Stichting Toepfer.

Prins Bernhard van Nederland.

Oorspronkelijk de Duitse prins van Lippe-Biesterfeld.
Prins Bernhard die mede-oprichter was van de Bilderberg Groep en een van de oorspronkelijke initiatiefnemers voor de Europese Unie was ook voor de oorlog een SS-geheime agent.
Hij was verbonden aan het nazi-conglomeraat IG Farben, die de nazi-belangen bevorderde over de hele wereld en gespioneerd heeft voor de Duitse staat.
IG Farben was zo gevaarlijk dat het werd opgeheven door de geallieerden na de oorlog.
Hoewel veel van de onderdelen die volgden zoals de ASF vooral actief zijn in het bevorderen van de Europese Unie vandaag.
Deze informatie over Bernhard en het bedrijf waar hij voor werkte werd bevestigd door het bewijs van Max Ilgner, het voormalige hoofd van IG Farben bij zijn proces in Neurenberg.
Ondanks de voortdurende ontkenningen na de oorlog dat hij ooit een nazi-partijlid was geweest, werd het toch onthuld in 1995 dankzij de details vrijgegeven uit Amerikaanse archieven en gepubliceerd in Nederland dat Prins Berhard lid zou zijn geweest van de nazi-partij, op een vroegere datum, samen met niet minder dan 11 leden van zijn familie.
Een kopie van zijn ontslagbrief berust in de nationale archieven in Washington, DC.
De brief eindigde Heil Hitler; nauwelijks een afstand nemende van het nazisme.
Volgens velen, waaronder de Britse academicus Dr Richard Aldrich, was Prins Bernhard met zijn Bilderberg-groep veel belangrijker dan de Europese beweging in het creeren van de Europese Unie.

George McGhee, de later ambassadeur in Duitsland, en die in feite leraar is geweest in Oxford in de jaren 1930, bevestigde het Verdrag van Rome waarmee de Europese Gemeenschap tot stand werd gebracht en welke werd gevoed door de Bilderberg bijeenkomsten.
Er was een interessante Britse pers cover-up in 2002 toen de Daily Telegraph een afscheidsbrief van Prins Claus van Nederland afdrukte op 8 oktober; daarin werd een melding gemaakt over zijn schoonvader, Prins Bernhard dat die zich afzijdig had gehouden van de nazi™s in de jaren 1930.
Ik schreef deze brief om te wijzen op het jarenlange lidmaatschap van Prins Bernhard in de nazipartij, zijn rol als een SS-inlichtingenofficier gekoppeld aan IG Farben etc etc.
De uitgever verwees me naar de brieven maar ze weigerden mij om de brief te publiceren.
Na een uitgebreide correspondentie met Charles Moore van The Daily Telegraph weigerde de krant nog steeds om de feiten, dat wil zegge hun volledige leugen over Prins Bernhard, correct te publiceren.
The Times, The Daily Mail en The Evening Standard weigerden ook om het verhaal te dekken.

Kurt Georg Kiesinger.

Kiesinger was een vroeg lid van de nazi-partij en werd reeds in 1934 een lid van de Sturmabteilung.
In april 1940 trad hij toe tot het Duitse ministerie van Buitenlandse Zaken en werd het hoofd van de afdeling die verantwoordelijk is voor de radio propaganda van de nazi™s, een functie die iemand linkt naar niets anders dan tot een overtuigde nazi.
Hij was verantwoordelijk voor de propaganda in de bezette gebieden, promotie van de Duitse militaire en politieke krachten in Frankrijk, Belgie en Griekenland, waar hij uitzendingen verzorgde via de nazi Radio Patrice met het stimuleren van chaos, moord en sabotage door de bevolking tegen de Griekse staat.
Ondanks zijn consequente representatie van de nazi-totalitaire staat, na de oorlog in 1945 was hij in staat om zijn carriere weer op te pakken met de steun van twee nazi-collega™s in het Duitse ministerie van Buitenlandse Zaken.
Het Duitse ministerie van Buitenlandse Zaken was berucht onder Adenauer als bezet met honderden oude nazi™s lang na de oorlog.
In 1966 werd Kurt Georg Kiesinger als leider van de Duitse christen-democraat Partij, de kanselier van Duitsland.

Theodor Heuss.

Heuss was een voormalige ontwerper van concentratiekampen en leverancier van slavenarbeiders aan het B2-project, zoals Tom Bowie in zijn boek Blind Eye to Murder getuigt.
Heuss stemde voor de beruchte machtigingswet van Hitler in 1933 die de nazi™s de macht gaf in de beide huizen van het parlement, de bron van de absolute macht van Hitler.
Heuss werd federaal president van Duitsland in 1949; hij was dan ook nauw betrokken bij de oprichting van de Europese Unie.

De Karel de Grote-prijs.

Deze prijs werd oorspronkelijk opgericht door de nazis maar werd vervolgens opnieuw in 1949 opgericht door de inspanningen van de Akense textielhandelaar Kurt Pfeiffer.
Pfeiffer die eerder lid was geweest van de nazipartij en van vijf andere naziorganisaties beweerde dat hij altijd de neiging had een ‹fundamenteel gelovige te zijn in Europa.
En de Karel de Groteprijs Society moest worden geassocieerd met de keizerlijke Rijksidee van keizer Karel de Grote.
Het naoorlogse beeld van Karel de Grote als de samenbinder van het christelijke Westen werd voorafgegaan door zijn naziafbeelding als een samenbinder van de Duitse stammen.
Karel de Grote was de vergelijking van Hitler met zijn Rijk en Groot-Duitsland.
Dit wordt duidelijk geillustreerd door de carriere van de professor in de filosofie uit Aken Peter Mennicken, die een hoogleraarschap overnam welke eerder bezet was door een verdreven jood en na de oorlog had hij een bevoegde invloed op de symboliek van de Karel de Groteprijs en de liturgie bij de prijsuitreikingen.
Mennicken heeft zich in 1933 aangesloten bij de SA, de storm afdeling en bij de nazi-partij in 1937.
Hij gebruikte zijn docentschap aan de Technische Hogeschool van Aken in dienst van de uitbreiding van het westers onderzoek en werkte voor twee zogenaamde samenlevingen voor een internationaal begrip die de informele uitlopers waren van het nazi Ministerie van Propaganda welke werd gebruikt voor de Duitse propaganda in Nederland en Belgie.
Het is dan ook niet verwonderlijk gezien degenen die betrokken waren bij de oprichting van de Europese Unie, dat de hoofdprijs van de Karel de Groteprijs zulke goed geverifieerde Nazi wortels heeft gehad.

Maar nu laten we eens een aantal naoorlogse Europese Britse en Amerikaanse figuren bezien die invloedrijk waren bij het vaststellen van de inmiddels machtige Europese Unie en haar heerschappij over 27 natiestaten van Europa.

George Kennan.

Kennan, die stierf in 2005, was mogelijk de belangrijkste naoorlogse Amerikaanse buitenlandse zaken expert en een autoriteit over Rusland.
Een Linkse super-nationalist met overmatige sympathie voor de autoritaire regimes in Duitsland, Spanje en Italie en een kritische invloed op de Amerikaanse buitenlandse politiek van de jaren 1950.
Kennan was een regelmatige deelnemer aan de Bilderberg-groep, die de oprichting van de Europese Unie gekoesterd heeft.
Kennan vond het nazi Duitsland zo geweldig dat hij studeerde in Heidelberg in de jaren 1930 en er zelfs bleef tot in de vroege jaren 1940 totdat hij werd geinterneerd in Bad Nauheim; daar gaf hij lezingen, uiteraard met de goedkeuring van de nazi™s.
Het Duitse tijdschrift Der Spiegel meldde op de 5 december 1951 dat in deze lezingen hij had beweerd dat een Duitse nederlaag de 2000 jaar oude geschiedenis van de Europese beschaving zou uitdoven.
Hij viel de geallieerden aan voor het niet met grotere voorzichtigheid omgaan van het naziregime en minder snel moest overgaan met de actualisering van het tijdschema.
Na de oorlog, was Kennan bijzonder invloedrijk in het stoppen van de denazificering programmas, gestart in 1945.
Een recente biograaf noteerde de verbijsterende waardering van Kennan voor de Europese dictaturen - van Mussolini in Italie, van Dolfuss in Oostenrijk, en van Salazer in Portugal.
Kennan geloofden dat hun soort van autoritaire regering een gezond en welkom alternatief was voor de inefficiente parlementaire democratie.
Kennan [stelde] in de jaren 1950 dat de VS haar jarenlange vijandigheid moest veranderen tegen het fascistische regime van Franco in Spanje om de invloed van de VS veilig te stellen in de Middellandse Zee.
Kennan dacht dat de Eerste Wereldoorlog niet de moeite waard was geweest om te vechten; hij zei in een interview met de New York Review of Books in 1999: Ik zou graag zien dat onze regering zich geleidelijk gaan terugtrekken uit de openbare verdediging van democratie en mensenrechten.

Giuliano Amato was een voormalig premier van Italie en werd vicevoorzitter van het Constitutionele Verdrag van de Europese Unie die de Europese grondwet opstelde die uiteraard grondig werd verworpen door de Fransen en de Nederlanders in een referendum maar opnieuw ingebracht en aangenomen in het zogenaamde Verdrag van Lissabon.
In de Italiaanse krant La Stampa van 13 juli 2000 schreef Amato: Soevereiniteit verloren op een nationaal niveau moet niet worden doorgeven aan een nieuw individu.
Het is toevertrouwd aan een anonieme entiteit en wiens bestuur kan niet worden geidentificeerd noch verkozen.
Als een feitelijke zaak is die metamorfose er al.
Alles wat we nodig hebben is een paar correcties hier en daar samen met een groot gedeelte aan sluwheid.
Hun plaats werd ingenomen door een veelheid van instanties, elk van deze zal staan aan het hoofd van verschillende belangen.
Dit is natuurlijk een klassiek element van het fascisme.
En hij vervolgt: Verschillende belangen die dubbelzinnige niveau™s van macht bezitten, door het verplaatsen van de macht die we gewend zijn en welke zal verdwijnen.
Met andere woorden, de democratische macht die we gewend zijn zou verdwijnen.
Inderdaad, zoals we allemaal weten is het verdwenen.
Amato gaat verder in zijn La Stampa artikel: In Europa moet men doen alsof.
Alsof wat men wilde, maar er weinig was, echter in het verkrijgen van veel.
Alsof de staten soeverein kunnen blijven, dan kunt u hen ervan overtuigen om de soevereiniteit op te geven.
De Commissie in Brussel bijvoorbeeld, moet handelen alsof het een technisch instrument is om te worden gebruikt als een instrument door de overheden en zo verder met vermomming en uitvluchten.
Wat een zeer goede samenvatting is dit van het fascistische proces achter het geheel van de Europese Unie.

Laten we nu eens kijken naar Kenneth Clarke, de voormalige conservatieve minister van Binnenlandse Zaken en de minister van Financien.
Het was Kenneth Clarke die als jonge student in de Cambridge University Conservatieve Vereniging Oswald Mosley uitnodigde, de leider van de Britse Unie van Fascisten, om daar te spreken.
De jonge Michael Howard die de leider was van de Conservatieve Partij nam ontslag uit de vereniging in protest.
Veel politieke en zakelijke overtuigingen verenigen de Euro-fanatieke anti-democraat zoals Kenneth Clarke en de voormalige leider van de Britse Unie van fascisten Oswald Mosley, dus de uitnodiging was misschien niet zo verwonderlijk.
Mosley heeft gezegd: Op een moment van opperste crisis kan de wil om te [verenigen] een natie overal ontstaan op de bodem van Europa als een oervuur.
Eerst moet het idee komen.
Er is weinig verschil tussen dat wat Oswald Mosley als individu en wat in 1962 de fascistische Nationale Partij van Europa heeft uiteengezet.
Een idee waarin Kenneth Clarke gelooft, een zogenaamd conservatief van vandaag en wat de Europese verdragen sinds 1957 hebben bereikt.
Dat verklaart waarom Clarke onlangs zo stemde dat het Britse volk werd verhinderen dat dezen door een stemming het grondwettelijk verdrag van Lissabon zouden voorkomen.

We leven in zeer gevaarlijke tijden.

Maar laat er geen enkele twijfel over bestaan wat er gebeurd met het Verenigd Koninkrijk als het zich overgeeft aan de heerschappij van de mensen die al eeuwenlang zochten naar onze vernietiging.
Er is niets gebeurd wat ons Parlement en onze regeringen niet vrijelijk deden om te doen met zichzelf, zij het achter de rug om van de ware bestuurders, de kiezers.
En als onze Kamerleden en de overheid willen overleven, is er geen macht op aarde die kan ze stoppen om de soevereiniteit te herstellen van een vrij Brits volk.
Maar zolang zij weigeren om dat te doen, zijn ze en zullen ze worden gezien als schuldig aan de slavernij van Groot-Brittannie door die zeer imperialistische en fascistische Europese mogendheden die blijkbaar met 50 miljoen doden en twee wereldoorlogen niet is te verslaan.